Δουλειές,υποχρεώσεις,δημόσιεςσχέσεις,ωράρια,ταξίδια,σπουδές,
επιμορφώσεις,ανταγωνισμοί,διακρίσεις,προαγωγές,χειραψίες,
συνεδριάσεις,οικογένεια,παιδιά,γατιά,σύζυγοι,γονείς,σχέσεις,γκομενικά,
έρωτες εκπληρωμένοι και ανεκπλήρωτοι,φανεροί και κρυφοί,χλιαροί και φλογισμένοι,μοναξιές,διασκεδάσεις,διακοπές κι υπερωρίες,πόθοι μυστικοί,πόθοι εξαργυρωμένοι,συμβασεις εργασίας και συμβιβασμοί Ζωής,εμπάθειες,συμπάθειες και αντιπάθειες,ανεκπλήρωτα όνειρα και πραγματωμένοι εφιάλτες,γεννητούρια,γεράματα και θάνατοι,φιλοδοξίες και παραγκωνισμοί,εθελούσιες αποσύρσεις,άγχη και υπαρξιακά,μετρήσεις,αναθεωρήσεις,ισοζύγια και παθητικά της ψυχής μας,κοστούμια,γραβάτες,σινιέ ματαιώσεις,επιβεβαιώσεις και κάπου ξαφνικά οι τίτλοι γράφουν Τέλος.
Να κοιτάς με μάτια μικρού απονήρευτου παιδιού.
Να εναρμονίζεις τις αντιθέσεις,να ακροβατείς και να ισορροπείς,
κρατώντας πάντα το τόπι του δικού σου κόσμου στο χέρι σου...
υγ.Σκέψεις με αφορμή ένα όμορφο κείμενο του Alex
5 comments:
Χρειάζεται πάντα στην ζωή μας ένα παιδί, για να διατηρείται ισορροπία στην ματιά, στην κρίση, στην πράξη μας. Ένα παιδί, να μας τραβάει από το μανίκι, να μας δείχνει με τον τρόπο του πώς θα εναρμονίσουμε τον μικρόκοσμό μας με τον κόσμο τον μέγα, τον κόσμο τον πριν, τον μετά και τον πέρα από μας!
Κι αν δεν μπορούμε νάμαστε εμείς οι ίδιοι αυτό το παιδί, τότε πρέπει να το αναζητήσουμε γύρω μας, να το φαντασθούμε, έστω, δίπλα μας, γιατί άλλο κριτήριο πιο έγκυρο από το παιδικό δεν έχει, γιατί, όσο πιο πολύ μεγαλώνουμε τόσο πιο πολύ νοιώθουμε πως δεν είμαστε παρά περαστικοί, απλοί ενδιάμεσοι, πως όλα στους επόμενους ανήκουν και το σπουδαιότερο, που έχουμε να κάνουμε στην ζωή μας, είναι να τους τα παραδώσουμε απείραχτα...
Αστεροειδή, αυτό στ' αλήθεια είναι σοφία ανθρώπου που έχει παιδί. Κρίμα που δεν έχω... και που δε θα αποκτήσω ποτέ.
Mou arese o magritoanthrwpos pou einai kai pragmatikos :)
μεγαλωσαμε...
Post a Comment