Sunday, June 01, 2008

Ένα χρόνο μετά.





Πόσοι και πόσοι ακολούθησαν τη μοίρα της Αμαλίας?

Σίγουρα πολλοί, πάρα πολλοί.

Από ένα σύστημα υγείας σαθρό, ανάλγητο, σαρκοβόρο, ελλειπέστατο, επικίνδυνο, τριτοκοσμικό.

Μία μηχανή που με τρόπο χαοτικό και "αριστοτεχνικό" συνάμα καταδεικνύει την κοινωνική μας ανοργανωσιά, σκοτώνει ασθενείς και τσακίζει κάθε μέρα ιατρικό,νοσηλευτικό και παραϊατρικό προσωπικό, που εκβιαστικά τους υποχρεώνει να εργάζονται για το σημαντικότερο αγαθό όλων με

μέσα ανεπαρκή,

ελλείψεις απίστευτες,

ωράρια εξοντωτικά,

συνθήκες αβίωτες,

ψυχολογική πίεση αβάσταχτη,

κίνδυνο τραγικών λαθών καθημερινό,

επιστημονική ενημέρωση ανύπαρκτη,

ηθικούς κώδικες επαγγελματικής συμπεριφοράς χλευαζόμενους από τις σύγχρονες κοινωνικές τάσεις στα όρια της κοροϊδίας,

φόρτο εργασίας ανείπωτο,

γραφειοκρατικούς μηχανισμούς τερατόμορφους,

υλικοτεχνική υποδομή πρωτόγονη,

βιολογικούς και ψυχολογικούς κινδύνους καθημερινούς και δυσπροπελάσιμους,

αμοιβές πενιχρές στα όρια της επαιτείας

Φυσικά έχουμε κι εμείς στο χώρο αυτό τις πολλές ευθύνες μας - ατομικές και συλλογικές. Δεν υπάρχει τομέας που όλοι να είναι άγγελοι ή όλοι δαίμονες.

Υπάρχουν οι άσχετοι, οι ωφελιμιστές, οι κατά συνείδηση φακελάκιδες, οι έχοντες νοοτροπία "δε βαριέσαι μωρέ,εμείς θα αλλάξουμε τα πράγματα,άσε να αράξουμε λίγο", οι τυχοδιώκτες, οι "έμποροι".

Δεν είναι όμως αυτοί που δίνουν το ρυθμό στη φυσιογνωμία της δουλειάς,διότι με βεβαιότητα σας λέμε ότι δεν είναι παρά η ΜΕΙΟΨΗΦΙΑ.Άνθρωποι με τέτοια μυαλά βρίσκουν επαγγελματική διέξοδο σε άλλους χώρους, εκεί όπου μπορούν να εναρμονίσουν τα "θέλω" τους καλύτερα χώρος της Υγείας δεν ενδείκνυται για τέτοια από την ίδια του τη φύση και από τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για να εργαστεί κανείς σε αυτόν. Κι αν παρεισφρύουν κάποιοι,αυτοί συνεχίζουν να είναι η εξαίρεση και όχι ο κανόνας.

Το πρόβλημα είναι αλλού,σε αυτά που προαναφέραμε κατά την ταπεινή μας άποψη και σε πολλά ακόμα - όπως για παράδειγμα στην ψυχολογία αποφυγής που λίγο ή πολύ έχει ο περισσότερος κόσμος για ζητήματα που έχουν να κάνουν με τη φθορά και την αρρώστια.Η ίδια η φύση μας και οι κοινωνικές επιταγές μας αποτρέπουν να σκεφτόμαστε τέτοιες καταστάσεις. Αισθανόμαστε πιο άνετα όταν σκεφτόμαστε την ευζωία,την απουσία νόσου, τη χαρά και όχι τη λύπη.

Όμως αναπόφευκτα όλοι θα κληθούμε κάποια στιγμή να δούμε κατάματα και να βιώσουν το ζόφο της πραγματικότητας.

Κι εκεί αντικρίζουμε το βασιλιά γυμνό.

Κι ο κόσμος θα συνεχίσει να πεθαίνει στα νοσοκομεία άδικα, αδόκητα, τραγικά.


Όσοι παραμένουμε άπραγοι-και οι μέσα και οι έξω από αυτά- η Αμαλία και όλοι όσοι τους έλαχε τέτοιος κλήρος θα φεύγουν χωρίς δικαίωση και μ΄ένα μεγάλο "ΓΙΑΤΙ?".

3 comments:

John D. Carnessiotis "Asteroid" said...

Έλπιζα τότε, πριν από έναν χρόνο, ότι κάτι θα άλλαζε... Φαίνεται πως όχι. Τζάμπα η φασαρία, ο ντόρος, οι στρατεύσεις, η θυσία...
Τον τόνο, φοβάμαι, τον δίνουν πάντα και παντού οι "κακοί" του κάθε έργου, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως οι υπόλοιποι πρέπει να απογοητεύονται... Όχι... πρέπει να συνεχίζουν να ενεργούν, σύμφωνα με τον ηθικό τους νόμο! Και πρέπει κι εμείς να τους προβάλλουμε όπου τους συναντούμε, σ' όποιον τομέα, μικρό ή μεγάλο, σπουδαίο ή όχι!..
Μόνο έτσι μπορεί κάποια μέρα να φτάσει που να μη δίνουν τον τόνο οι "κακοί", αλλά οι άλλοι, η πλειονότητα, οι έντιμοι και οι ενεργούντες κατά την δεοντολογία του κλάδου τους και κατά την ηθική, που οφείλουμε όλοι να έχουμε και να επιδεικνύουμε στις επαγγελματικές ή άλλες σχέσεις μας με τους συνανθρώπους μας!..

Θράσος said...

Tίποτα δεν αλλάζει...

nomansland said...

....αυτό που ξεχνούν οι περισσότεροι γιατροί είναι πως είναι λειτουργοί στην υπηρεσία του πολίτη...

...η αναλγησία και η γυφτιά είναι ίδιον της ανθρώπινης φύσης...αλλά όχι, δε θα συμμεριστώ την άποψη ότι η ζητιανιά (από μέρους των γιατρών) το "υποχρεωτικό" κατά την άποψή τους φακελάκι είναι απόρροια των κακών συνθηκών εργασίας και των χαμηλών μισθών...την αξιοπρέπεια την καλλιεργείς δε φυτρώνει από μόνη της....

...γνωρίζω ανθρώπους αξιοπρεπείς που αμοίβονται πολύ λιγότερο από τους γιατρούς και βιώνουν πολύ χειρότερες συνθήκες εργασίας...στο επάγγελμά σας το κακό έχει παραγίνει...ο κανόνας είναι οι αναξιοπρεπείς και οι φωτεινές εξαιρέσεις είναι η μειοψηφία...

...πιστεύεις ότι θα γινόταν αυτός ο ντόρος αν ήταν οι λίγοι εκείνοι που χρηματίζονταν;....

...οι άνθρωποι έχουν μια φυσική συμπάθεια προς το γιατρό τον επί της γης θεό τους...δε θα έφταναν τα πράγματα εκεί, να ακούγονται παράπονα από παντού αν η μειψηφία ήταν οι "φακελάκηδες"...

...σέβομαι και τιμώ τους γιατρούς και το ρόλο τους, αναγνωρίζω το λειτούργημά τους όμως πολύ φοβάμαι ότι οι ίδιοι σέβονται, τιμούν και αναγνωρίζουν τη σημασία του λειτουργήματός τους πολύ λιγότερα από εμάς τους κοινούς θνητούς....

...καλημέρα...