
So runs my dream, but what am I?
An infant crying in the night
An infant crying for the light
And with no language but a cry.
"In Memoriam".
Canto 54
Alfred ,Lord Tennyson.

14 comments:
Η μνήμη πονάει σήμερα και πολλοί κλαίνε για το αίμα των αθώων - γιατί πάντα από τους αθώους ζητείται το αίμα... Πάντα από τους αθώους!
Αγαπητα Δαιμονια
Σας διαβαζω απο καιρο αλλα δεν ετυχε ποτε να σας αφησω καποιο σχολιο.
Ηθελα να σας πω απλως οτι πολυ σας εκτιμησα γι'αυτο το post...ειστε ο μοναδικος απο τους -ουκ ολιγους- Ελληνες bloggers που παρακολουθω που θεωρησε οτι αυτη η μελανη για την ανθρωποτητα επετειος αξιζε καποιο σχολιο...
Την καλημερα μου απο το Λονδινο.
Νινα
εγώ ένα έχω να πω.Καλή σχολική χρονιά..
η τρομοκρατία είναι καταδικαστέα από όπου κι αν προέρχεται.
αλλά αν ήταν να κάναμε αντίστοιχα in memoriam για όλα τα δικά τους κατορθώματα δεν θα μας έφταναν πολλά ποστ
Αστεροειδή,
Από πάντα.
Φαινόμενο συνυφασμένο άρρηκτα με την Ιστορία.
Inthsweetshop,
Σε ευχαριστούμε-αλλά ξέρεις πως είναι τα πράγματα στο Ελλαδιστάν.
Κοντόφθαλμα.
υγ.Βλέπουμε είσαι καινούργια και με γλυκό όνομα!
Καλή αρχή!
Μίμη μας,
Καλή και Δημιουργική!
;-)
592,
α.Αν θες μπορείς να ανατρέξεις σε παλαιότερα ποστ του ιστολογίου μας για το Λίβανο,τη Χιροσίμα,την Γκερνίκα,την Αριστερά και για την άποψή μας για τη μαμα-Αμέρικα.
β.Μια δεύτερη ανάγνωση στον τίτλο του ποστ,ίσως να έλεγε διαφορετικά πράγματα...
γ."But there is more than I can see,
And what I see I leave unsaid,"
Canto LXXIV.
"Αγαπημένα που έφυγαν..."; Είσαι τόσο σίγουρος; :)
Άλεξ,
Σίγουρα όχι.
Χαρούμενα ,Ναι!!!
Γρήγορα στην παλιά σου θέση!
:-)))
να δώσω και γω το χαιρετισμό μου απλά και να σου πω ότι άρχισα και γω να σε διαβάζω.
και ο κλήρος πέφτει στους γενναίους!
Αλλοίμονο στους ανθρώπους που έφυγαν και μάλιστα άδικα.
Ποτέ δεν μάθαμε πραγματικά τι έγινε εκεί με τόσες θεωρείες που κυκλοφορούνε.
Ελαφρύ το χώμα των ανθρώπων που χάθηκαν τόσο άδικα.
Υ.Γ υπηρετώ την μαμά πατρίδα την περίοδο αυτή για αυτό έχω χαθεί! Αυτή την εβδομάδα αναμένω και την μετάθεση για την μονάδα μου.
Καλά να περνάς και οφείλω και ένα καφέ σε εσένα και στον Asteroid :-)
Και το άλυτα της λύπης πιάνει εδώ
Kyzikos,
Ευχαριστούμε!
Σταύρο μας,
Κι ίσως ποτέ δεν μάθουμε.
Αλί από τα θύματα.
υγ.Αν τα βρείς σκούρα,στείλε mail,ok?
Αντώνη μας,
Σίγουρα κι αυτό...
με συγκίνησε το κείμενο για τις μητέρες, αυτό ήθελα να πω. Πολλούς χαιρετισμούς!
...δεν ειναι μονο που με συγκινησε το κειμενο για την Απουσια, ειναι που με παρηγορησε καπως...
Ναστε καλα!
Νινα
Αγαπητέ συνάδελφε και φίλε,
Ευχαριστούμε...
Αγαπητή inthesweetshop,
...Κουράγιο.
Post a Comment