
"Γνωρίζω ανθρώπους που γεννήθηκαν με την αλήθεια στην κούνια τους, που δεν ξεγελάστηκαν ποτέ τους, που δεν τους χρειάστηκε να προχωρήσουν ούτε ένα βήμα σ΄ολόκληρη τη ζωή τους, επειδή απο τότε που ήταν ακόμα στις φασκιές είχαν κιόλας φτάσει. Ξέρουν ποιό είναι το καλό, πάντοτε το ήξεραν. Για τους άλλους έχουν την αυστηρότητα και την περιφρόνηση που τους δίνει η θριαμβευτική τους σιγουριά πως έχουν δίκιο.
Δεν τους μοιάζω.
Εμένα η αλήθεια δεν μου αποκαλύφτηκε στα βαφτίσια μου, δεν τη βρήκα ούτε απο τον πατέρα μου, ούτε απ΄την κοινωνική τάξη της οικογένειάς μου.
Ό,τι έχω μάθει μου κόστισε ακριβά, ό,τι ξέρω το΄χω με δικές μου δαπάνες. Δεν έχω ούτε και μιάν έστω βεβαιότητα που να μην τη σχημάτισα μέσω της αμφιβολίας, του άγχους, του ιδρώτα, της οδυνηρής εμπειρίας.
Έτσι, νοιώθω σεβασμό, γι΄αυτούς που δεν ξέρουν, γι΄αυτούς που ψάχνουν, που σκοντάφτουν. Για κείνους που η αλήθεια τους είναι εύκολη, αισθάνομαι βέβαια έναν κάποιο θαυμασμό, αλλά ομολογώ, πολύ λίγο ενδιαφέρον."
Louis Aragon.

20 comments:
πως γίνεται στ αλήθεια να κατέχεις την αλήθεια από τα γενοφάσκια σου όμως?
νόμιζα όλοι επίκτητα την βρίσκουμε..ποιοι είναι αυτοί και που κρύβονται?
πάλι αντιγράφεις!!! θα σε μαλώσω λογοκλόπε! γράψε μας και τίποτα για σένα ντε! ο κύριος με τα σου
Μίμη,
Δες την "αλήθεια" μεταφορικά...
;-)
Μικρό βόρειο πλάσμα,
Όταν έχουν γραφτεί τέτοια λόγια,εμείς που να τολμήσουμε να αρθρώσουμε έστω και μια λέξη?
υγ.Προτιμούμε τον κύριο με τις σοκολατίνες...
μου άρεσε πάρα πολύ αυτό το κείμενο, πάρα πολύ, έχει μια μουσικότητα, και ένα αμφίσημο νόημα, καταλαβαίνεις την αστάθεια του συγγραφέα και συμπάσχεις μαζί του σ αυτό.όμορφα λόγια, σε εποχές που έπνεε κύμα ελευθερίας και ανανέωσης.Χαιρετισμούς!
Μα πόσο καλά με ήξερε πια αυτός ο Louis... Κοκκίνισα... :-)
Ο σεβασμός είναι, όμως, πιο κατάλληλος για αυτούς που σκοντάφτουν ή για αυτούς που σκέκονται δίπλα σου και πέφτουν μαζί σου. Υπάρχει το ρίσκο ο σεβασμός αυτός να μην έχει ανταπόκριση
είναι θέμα διαχείρισης ενέργειας
και σαν ένα ερωτημα του στυλ "αξίζει τον κόπο"?
εγώ πάλι δεν γνωρίζω ανθρώπους της πρώτης κατηγορίας μόνο άτομα που νόμιζαν πως ανήκουν σε αυτήν.
Συνάδελφε,
Το σχόλιό σου μας βρίσκει σύμφωνα.
Όμως σε ποιών τα χέρια είναι να ξαναφυσήξει ελευθερία και ανανέωση,αν όχι στα χέρια όλων μας?
;-)
Feviw,
Τόσο καλά όσο κι εμείς!
Mad μας,
Ναι,αξίζει τον κόπο.
Διότι ο σεβασμός έχει να κάνει πρώτιστα με τη συνειδητή επιλογή του ατόμου να σεβαστεί κάτι.
Συνεπώς ποιός τη γαμεί την ανταπόκριση?
Μάλερ,ώ Μάλερ!!!
"που νόμιζαν πως ανήκουν σε αυτήν."
Εφυές δηλητήριο!!!
(μας αρέσει!).
"Nοιώθω σεβασμό, γι΄αυτούς που δεν ξέρουν, γι΄αυτούς που ψάχνουν, που σκοντάφτουν..." Don't we all? Την καλησπέρα μου!
Alex μας,
Η καθημερινή συμπεριφορά των κωλοελλήνων κατά Σαββόπουλο,άλλα δείχνει.
Η λαική παροιμία λέει:" όταν σκοντάφτει τ΄άλογο/όλοι του λένε τύφλα"...
ΠΟΙΟΣ ΣΑΣ ΣΥΓΧΙΣΕ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΦΙΕΡΩΣΑΤΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΞΑΙΣΙΟ ΚΕΙΜΕΝΟ?
Αθηνά,
Κανείς.
Κείμενο-δώρο, με παραλήπτη άνθρωπο πολλάπλών ενδιαφερόντων είναι!
Καλημέρα!
ΟΚ, ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΕΙΝΑΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ, ΑΦΙΕΡΟΥΤΑΙ ΟΧΙ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΞΕΡΟΛΑ, ΑΛΛΑ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΠΟΥ ΨΑΧΝΕΙ ΚΑΙ ΣΚΟΝΤΑΦΤΕΙ...
ΚΑΛΟ ΣΟΥΚΟΥΔΑΚΙ:))
Η αλήθεια θέλει πάντα αγώνα για να την βρει κανείς...
Ακόμη και για όσους γεννήθηκαν με χρυσό κουτάλι στο στόμα ισχύει αυτό - ίσως, μάλιστα, γι' αυτούς να ισχύει περισσότερο, γιατί κάτι τέτοιοι τύποι έχουν όλα τα περιθώρια και όλους τους ευχάριστους περισπασμούς, ώστε διόλου να μη νοιάζονται για αλήθειες. Όσοι, λοιπόν, ανάμεσά τους - λίγοι, συνήθως - βρήκαν μιαν αλήθεια, όσοι την βίωσαν και την μετέδωσαν, το έκαναν πασχίζοντας πολύ, πηγαίνοντας κόντρα στις τρυφηλές συνθήκες της εύκολης ζωής τους και τουλάχιστον αυτό τους αξίζει να το αναγνωρίσουμε!
Δεν μειώνει, βέβαια, η σκέψη αυτή των αγώνα των άλλων, που, πέρα από τον αγώνα για την αλήθεια, ώφειλαν καθημερινά να δίνουν και άλλον αγώνα για επιβίωση - απλώς, αποδίδει κάποια δικαιοσύνη, γιατί αλήθειες και δη καλλιτεχνικές αλήθειες μας έχουν παραδώσει κι άνθρωποι, που δεν έμαθαν, κατά τα λοιπά, ποτέ τι θα πει μόχθος καθημερινός και βιοπάλη... Λίγοι ίσως, αλλά υπάρχουν κι αυτοί!
Μη το λέτε αυτό αγαπητέ,
Θα τρίζουν εν χορώ τα οστά του Καρυωτάκη,του Ρίτσου,του Βρεττάκου,του Λειβαδίτη και εκατοντάδων άλλων που ποτέ δεν έμαθαν τι θα πει άνεση.
Παρά μόνο Κορυφαία Τέχνη...
Post a Comment