Saturday, November 08, 2008

Πολιτική (άμπελο)φιλοσοφία.

Περίσκεπτα,
αναλογιζόμαστε........ ότι δεν είναι που μας αρέσει αυτή η φάτσα (κρατάμε πάντα μικρό καλάθι ),


αλλά το ότι είδαμε να τρώει σκατά



<----- αυτή η φάτσα




και βεβαίως, βεβαίως αυτή η " είμαι - η - εκλεκτή - του - Καλού - Άσπρου - Θεούλη " εφιαλτική καρικατούρα ----------------->>>
Κορίτσια, περαστικούλια βρε !!!

13 comments:

tovenito said...

με συγκίνησε πάντως ο ομπάμας με την ομίλία του.
ας ελπίσουμε να καμφεί ο μικρός κάλαθος των 7 δαιμονίων

7Demons said...

Αγαπητό μας παιδί,

Το ζήτημα δεν είναι να καμφθεί ο κάλαθός μας, αλλά να μη "γαμήσει" την υφήλιο ο νέος αυτοκράτορας.

;-)

7Demons said...

R2K
(what does it means???)

Προς το παρόν,προτιμούμε την κατασταση αναμονής,παρά τα χαμόγελα.
Ελπίζουμε κάτι να αλλάξει-προς το καλύτερο...

Jimmy Rose said...

Οφείλω να διευκρινίσω από την αρχή ότι στις εκλογές αυτές ήμουν με την Hillary. όχι για κανέναν άλλο λόγο αλλά μόνο επειδή είναι γνωστή η πολιτική που θα ακολουθούσε ως πλανητάρχης (ή πλανηταρχέσσα, δεν ξέρω ποιο είναι το σωστό και βαριέμαι να ψάξω στο λεξικό).
Ο Obama είναι παντελώς άγνωστος και όλα θα εξαρτηθούν από τους συμβούλους στους οποίους θα στηριχτεί. Μπορεί να βγει άριστος (το εύχομαι) μπορεί όμως να αποδειχθεί επικίνδυνος. Only time will tell, so keep your fingers crossed.
Όσο για την Σάρα (τη Μάρα και το κακό συναπάντημα), θα πω μόνο ότι ευτυχώς που το ένστικτο αυτοσυντήρησης του αμερικανικού λαού (προς τον οποίο δεν έχω και τυφλή εμπιστοσύνη) λειτούργησε εκεί που έπρεπε και μας απάλλαξε (δια παντός ελπίζω) από την παρουσία της στην παγκόσμια πολιτική σκηνή...

υ.γ. αυτό είναι βαθυστόχαστο, φιλοσοφημένο πολιτικό σχόλιο, έτσι;

ΠΑΥΛΟΣ said...

Να σου πω και γω πολύ μικρό καλάθι κρατάω και μακάρι να διαψευστώ.

b|a|s|n\i/a said...

στο τέλος ξυρίζεται ο γαμβρός. το θέμα είναι μην ξυριστούμε όλοι, παντού και δια παντός.

mahler76 said...

xaxaxa σκάτα στην Χίλαρι και την Πεολίν λοιπόν χαχαχα

σοκολάτα πορτοκάλι said...

Αυτός ο άνθρωπος δε χάνει ποτέ το cool του, και αυτό του έδωσε τη νίκη.
Να του λέει ο κυριούλης οτι ειναι τρομοκράτης και αυτός να απαντά σα να μιλάει για έναν τρίτο? Απιστευτο!

Ειναι και χαρισματικός ρήτορας.

Και, τουλάχιστον στο Ιllinois, ήταν εξαιρετικά αγαπητός. Από τη στιγμή που εκλεχτηκε γερουσιαστής (εξουδετερώνοντας τους συνυποψήφιους του.... δικού του κόμματος...) όλο το Σικάγο μιλούσε για τον μελλοντικό πρόεδρο της χώρας.

Για να δουμε...

celsius33 said...

o αγαπημένος μας άνθρωπας δαίμονα μου..αυτός και ο Τατουλάκος :)

7Demons said...

Rose,

Ενδιαφέρουσα η τοποθέτησή σου.
Όμως πόσο μπορεί να καλύψει τον Πολίτη η επίγνώση μιας αμοραλιστικής πραγματικότητας,ειδικά όταν υπάρχει το "φαντασιακό", εξιδανικευμένο αντίπαλον δέος?


Παύλο μας,

Μια από τα ίδια και εδώ-και στο καλάθι και στην ελπίδα...



b|a|s|n\i/a,

Τουλάχιστον να μη μας τα πάρει "κόντρα"!

7Demons said...

Μάλερ,

ΝΑΙΑΙΑΙΑΙ!!!!!


Γλυκιά μας Σοκολάτα,

Μακάρι...
Αν και η Αμερικάνικη Πολιτική ελάχιστα διαφοροποιείται από τον εκάτοτε Πρόεδρο.
Ο πυρήνας και η "γραμμή" εξαρτώνται από άλλα κέντρα,θεσμούς και από-κεντρα...


Συνάδελφε!!!

Είδες ο συνάδελφος Τατούλης τσαγανό?
Άτσα!

Aντώνης said...

Και εγώ την Κοκκινοσκουφίτσα παίζω με το εν λόγω πρόσωπο. Κρατάω το μικρό μου καλάθι για τη στιγμή που θα δω τον κακό το λύκο. Μακάρι να βρω ανέπαφη την άρρωστη γιαγιά μου.

7Demons said...

Αντώνη μας,

Εκτιμούμε πολύ τις Κοκκινοσκουφίτσες με τις μολότωφ στο καλάθι,χαμένες στα σκοτεινά δάση των μεγαλουπόλεων!

;-)