
Θέλαμε να γράψουμε για την ψυχολογία της μικροαστικής ασφάλειας και του εφησυχασμού. Για τη λογική και τις επιλογές του ατόμου να γίνεται μισθοφόρος και τυφλό εκτελεστικό όργανο άνωθεν εντολών. Για τη δύναμη της εικόνας και τη δύναμη της παραπληροφόρησης. Για τους σατραπίσκους που κρύβει ο καλός πολίτης μέσα του και για το πόσο σωστό βρίσκουμε το σύνθημα-διαπίστωση: «πέντε μέρες σα σκυλί για μια νύχτα με χλιδή».
Όμως πάλι τα ίδια και τα ίδια θα γράφουμε?
Επιπλέον τα ματάκια μας έπεσαν σε κάποιες αχαρακτήριστες διαφωνίες με γλώσσα υπονόμου για τα βραβεία που απένειμε το Κουκουβαγείον.
Πολύ σωστά.
Που ακούστηκε να δίνονται βραβεία στην Ομορφιά και στην Κομψότητα του Λόγου?
Τα βραβεία θα έπρεπε να δίνονται στους «στυλοβάτες» της κοινωνίας μας.
Στους υπέρμαχους του θρησκευτικού σκοταδισμού, που με σημαία τα Ευαγγέλια σκέφτονται και πράττουν τα εντελώς αντίθετα, χωρίς να έχουν την παραμικρή αυτογνωσία ότι από καιρό έχουν μεταμορφωθεί σε Φαρισαίους.
Στους λάτρεις των κοινωνικών και οικονομικών δουλοκτητικών δομών της τουρκοκρατίας που μισούν θανάσιμα κάθε τι εξ εσπερίας ορμώμενο. Διότι ως γνωστό, όταν δυνάστευε ο πασάς με το δεσπότη, τα πράγματα ήταν όμορφα κι ο κόσμος λειτουργικός, θρησκευόμενος και σε συμφωνία με την παράδοσή του.
Σ΄ αυτούς που αυτάρεσκα νομίζουν ότι κατέχουν την Αλήθεια (έστω και με εσάνς σχετικότητας ή Αποφατισμού-είναι και της μοδός άλλωστε) και καταδικάζουν όλους του υπόλοιπους ως αποσυνάγωγους και αιρετικούς.
Στις χρυσίζουσες υπάρξεις που με την άνεση των χρημάτων του μπαμπά και της μαμάς, σπούδασαν τάχα και στη συνέχεια με ευσεβιστική συνέπεια και πειθαρχία, στήριξαν και στηρίζουν το υπάρχον «άριστο» κοινωνικό οικοδόμημα.
Στους ζηλιάρηδες που ενώ υπηρέτησαν με ταπεινότητα το συντηρητισμό, θεωρούν ότι το σύστημα πρέπει εσαεί μόνο με αυτούς να ασχολείται.
Στους παραληρούντες ασήμαντους που νόμιζαν και εξακολουθούν να νομίζουν ότι είναι πνευματικοί ταγοί, ότι έφεραν κάτι το καινούργιο στη Σκέψη και στα Γράμματα και αδυνατούν να αντιληφθούν ότι η μόνη συνεισφορά τους είναι προς το Σκότος.
Στους ρατσιστές που ηδονικά, με ευγλωττία και χλευασμό πεζοδρομίου, δαιμονοποιούν αριστερούς, ομοφυλόφιλους, οικολόγους, μαθητές και γενικά ότι δεν συνάδει με το δικό τους κακιασμένο προσανατολισμό.
Στους εκπροσώπους του στενού πυρήνα του κατεστημένου που ο Φόβος τους για το Καινούργιο, μετατρέπεται ασυνείδητα σε καθωσπρεπισμό και Αντιδραστικότητα. Σε νοηματοδοτική τύφλωση που τους απαγορεύει να δουν το πόσο θύματα είναι και οι ίδιοι μέσα στη Μοναξιά του Κανενός.
Πολύ σωστά.
Που ακούστηκε να δίνονται βραβεία στην Ομορφιά και στην Κομψότητα του Λόγου?
Τα βραβεία θα έπρεπε να δίνονται στους «στυλοβάτες» της κοινωνίας μας.
Στους υπέρμαχους του θρησκευτικού σκοταδισμού, που με σημαία τα Ευαγγέλια σκέφτονται και πράττουν τα εντελώς αντίθετα, χωρίς να έχουν την παραμικρή αυτογνωσία ότι από καιρό έχουν μεταμορφωθεί σε Φαρισαίους.
Στους λάτρεις των κοινωνικών και οικονομικών δουλοκτητικών δομών της τουρκοκρατίας που μισούν θανάσιμα κάθε τι εξ εσπερίας ορμώμενο. Διότι ως γνωστό, όταν δυνάστευε ο πασάς με το δεσπότη, τα πράγματα ήταν όμορφα κι ο κόσμος λειτουργικός, θρησκευόμενος και σε συμφωνία με την παράδοσή του.
Σ΄ αυτούς που αυτάρεσκα νομίζουν ότι κατέχουν την Αλήθεια (έστω και με εσάνς σχετικότητας ή Αποφατισμού-είναι και της μοδός άλλωστε) και καταδικάζουν όλους του υπόλοιπους ως αποσυνάγωγους και αιρετικούς.
Στις χρυσίζουσες υπάρξεις που με την άνεση των χρημάτων του μπαμπά και της μαμάς, σπούδασαν τάχα και στη συνέχεια με ευσεβιστική συνέπεια και πειθαρχία, στήριξαν και στηρίζουν το υπάρχον «άριστο» κοινωνικό οικοδόμημα.
Στους ζηλιάρηδες που ενώ υπηρέτησαν με ταπεινότητα το συντηρητισμό, θεωρούν ότι το σύστημα πρέπει εσαεί μόνο με αυτούς να ασχολείται.
Στους παραληρούντες ασήμαντους που νόμιζαν και εξακολουθούν να νομίζουν ότι είναι πνευματικοί ταγοί, ότι έφεραν κάτι το καινούργιο στη Σκέψη και στα Γράμματα και αδυνατούν να αντιληφθούν ότι η μόνη συνεισφορά τους είναι προς το Σκότος.
Στους ρατσιστές που ηδονικά, με ευγλωττία και χλευασμό πεζοδρομίου, δαιμονοποιούν αριστερούς, ομοφυλόφιλους, οικολόγους, μαθητές και γενικά ότι δεν συνάδει με το δικό τους κακιασμένο προσανατολισμό.
Στους εκπροσώπους του στενού πυρήνα του κατεστημένου που ο Φόβος τους για το Καινούργιο, μετατρέπεται ασυνείδητα σε καθωσπρεπισμό και Αντιδραστικότητα. Σε νοηματοδοτική τύφλωση που τους απαγορεύει να δουν το πόσο θύματα είναι και οι ίδιοι μέσα στη Μοναξιά του Κανενός.
Στους "καλούς" Χριστιανούς που αφού προσευχηθούν καταδικάζουν με μένος τη Διαφορετικότητα.
Τους ευχόμαστε Καλή Ψυχή(και μην ξεχάσουν να κλείσουν και το καπάκι).
Τους ευχόμαστε Καλή Ψυχή(και μην ξεχάσουν να κλείσουν και το καπάκι).



10 comments:
μου θύμισες το τραγούδι των γκόινγκ θρου για τους χριστιανούς που κάνουν νηστεία και έχουν λογαριασμούς στην ελβετία.
είναι επιβεβαίωση της δικής σου ηθικής να υπάρχει το διαφορετικό και να το κυνηγάς. νιώθεις, εσύ, ο μικροαστός καλύτερα για τις δικές σου "αμαρτίες".
κι αν δεν υπήρχαν μάγισσες θα έπρεπε να τις ανακαλύψουν
Ας κατατρέξουν κι ας υβρίσουν λοιπόν το είδωλό τους στον εσωτερικό καθρέφτη κι όχι να φτύνουν φθόνο στους γύρω τους.
Βαρεθήκαμε.
Δεν ξέρω τι κάνεις εσύ (εσείς οι 7) στην καθημερινότητα σας αλλά εγώ αυτές τις κατηγορίες υπανθρώπων τις έχω στείλει για τα καλά στο διάολο και ακόμη παραπέρα και όσοι από αυτοί βρίσκονται στο δρόμο μου γιατί αναγκαστικά θα τους βρεις πχ σε μια εφορία, σε ένα εστιατόριο, τους καταχεριάζω στην πρώτη ευκαιρία.
Πες με ερημίτη, αλλά προτιμώ έναν στενό κύκλο ομοιδεατών παρά την συναναστροφή με την πλέμπα.
Αυτά-έχω και τα νεύρα μου.
Αγαπητέ μας Ιούδα,
Εμείς πάλι τους ακούμε,τους διαβάζουμε και τους βλέπουμε γύρω μας καθημερινά.
Ως καθεστηκυία τάξη, σε ένα βόρβορο με μεταφυσικές τάχα ανησυχίες και ενοχικές συμπεριφορές, που αυτάρεσκα αποκαλείται "ευπρεπής" κοινωνία.
υγ.Τα νεύρα,εκτός από ενοχλητικά,είναι ενίοτε και δημιουργικά!
;-)
κάπου πήρε το μάτι μου ένα βιβλίο με ξόρκια; μπας και το είδατε;
Δεν αρκούν τα ξόρκια καλό μας.
Κι ο καθένας σπάει το τσόφλι και βγαίνει μόνος απ΄το αυγό του...
Φ/ι\Λ/ι\ά.
Λοιπόν, καλό είναι πού και πού, έστω, να διαβάζουμε εμείς, οι μεγαλύτεροι, όλους αυτούς τους ανεκδιήγητους στοχαστές, που, από ελευθερία, μόνον την ελευθερία της Οικονομίας γνωρίζουν και πρεσβεύουν, και, από ανθρώπινα δικαιώματα, μόνο τα δικαιώματα των καθώς πρέπει "νοικοκυραίων" τους ενδιαφέρει να μη θίγονται... Καλό, λοιπόν, είναι να τους διαβάζουμε πού και πού... για να θυμώνουμε, να οργιζόμαστε, να διαβλέπουμε έγκαιρα τους μελλοντικούς - ακόμη και τους τωρινούς - κινδύνους... γιατί στα κοινωνικά σύνολα υπάρχουν κι οι άνθρωποι, που θίγονται στην πραγματική, καθημερινή ζωή τους από όσα διακηρύττουν, όπως υπάρχουν ακόμη και οι αληθινά καθώς πρέπει νοικοκυραίοι, που δεν τους έχουν εξουσιοδοτήσει να τους εκπροσωπούν!..
Αγαπημένα μας 7.. Είναι στο χέρι μας να κρατάμε όσα και όσους μας κάνουν να νοιώθουμε καλά και μας ταξιδεύουν στην ζωή παρακάτω... Για τους υπόλοιπους και τα υπόλοιπα, όπως έχει τραγουδήσει μαγικά η Δήμητρα, δεν θα μπορέσουμε... Αλλά καθόλου όμως... Φιλιά πολλά, ευχές πολλές για την καινούρια χρονιά για χαμόγελα, υγεία κυρίως, και όμορφες στιγμές και πολλή, πολλή αγάπη!!!!
θέλω κι εγώ ένα βραβείο
[μη μουτζώνεις]
[δεν είμαι μάγος]
Asteroid,
Παίρνουν μόνοι τους της εξουσιοδότηση,διότι το σφάλαμα τους είναι σε ζήτημα Αρχής:θεωρούν ότι αυτοί έχουν πάντα(ή σεχδόν πάντα)δίκιο,ενώ οι υπόλοιποι βαδίζουν σε λάθος μονοπάτια.
Fevis μας,
Τις καλύτερες ευχές και από εμάς-με αγάπη πάντα!
Mad-ούλη μας,
Το ξέρεις ότι αξίζεις βραβείο για την τοποθέτησή σου σε κάποια ζητήματα!
Και όχι,ούτε μουτζώνουμε,ούτε το λέμε για πλάκα.
:-)
Post a Comment