Μέσα στην ανωνυμία και στο κοινωνικό χάος,είναι φορές που οι άνθρωποι έρχονται "κοντά" και νοιάζονται με τρόπους παράδοξους, αλλά αποτελεσματικούς κι ανθρώπινους.\
Το λιγότερο που μπορώ να σκεφτώ για κάτι τέτοιο, είναι ότι με συγκινεί και με τιμά.
Το τραγούδι μια μικρή αφιέρωση για το τηλ. και το μήνυμα της Πέμπτης.
Σ΄ευχαριστώ!
Sunday, May 31, 2009
Αφιερωμένο.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
10 comments:
δώστε κοινωνικό χάος στο λαό δλδ!
connecting people!
Tovene-ακο,
Για πάρ΄το αλλοιώς...
;-)
Εξαιρετική αφιέρωση!!!
Μισώ τα ενυδρεία.
Τα ψάρια κολυμπούν μισότρελλα μέσα στο κιτς τεχνητό περιβάλλον. Πολλές φορές κάθονται απλώς στον πάτο.
Κι εκεί συναντούν άλλα ψάρια εξίσου κουρασμένα. Κι ανταλλάσουν βλέμματα όλο απέλπιδα ελπίδα.
Εγώ ευχαριστώ.
Εxcuse me που είμαι απίστευτα κουτσομπόλης, αλλά από ποιόν/ά ήταν το τηλεφωνάκι της πέμπτης;
Χμ,χμ...γκούχου,γκούχου,
Έχουμε και λέμε:
Basnia,
Συγγνώμη αλλά από νύστα και κεκτημένη ταχύτητα,έκανα απόρριψη στο σχολιό σου.
Ελπίζω στην κατανόησή σου...
Να απαντήσω εδώ (όπως και στον φίλτατο τοβένε αποπάνω),ότι σας έδωσα λάθος εντυπώσεις!
Παύλο,
Με κάνεις και κοκκινίζω...
Συνήθως δεν τα καταφέρνω στις αφιερώσεις.
Ευχαριστώ πάντως!!!
Ιφιμέδεια,
Που θα πάει, θα παρέλθει και η απέλπιδα ελπίδα και θα φέξει και λίγο αισιοδοξία.
Το σίγουρο είναι ότι κάποια ψάρια,όσο κουρασμένα και νά΄ναι ξέρουν να επικοινωνούν-και να μη "τσιμπάνε" στα δολώματα του ενυδρείου.
;-)))
υγ.Εγώ σε ευχαριστώ-εκ βαθέων.
Θράσο,
Από ένα άτομο που σέβομαι και εκτιμώ πολύ.
Σμούτς,περίεργε!
Post a Comment