Sunday, December 19, 2010
Προπαραμονές Χριστουγέννων.
Εχθές σήκωσαν ελαφρά τα φορέματα τους και με κομψό βηματισμό, διέσχισαν τα νερά του Αχέροντα η μεγάλη Ελληνίστρια Jaquelin Worms de Romilly και η πλέον αγαπημένη "κακιά" του Ελληνικού σινεμά (και μια πολυσχιδής προσωπικότητα επίσης) Τασώ Καββαδία.
Σε άλλες χρονικές στιγμές και περιστάσεις, θα μίλαγε και θα έγραφε πολύς κόσμος για τα γεγονότα αυτά ' για το ποιες ήταν,πως άφησαν τα χνάρια τους γύρω μας και μέσα μας, για τους δρόμους που τράβηξαν κι ένα σωρό άλλες φιλολογίες και παρα-φιλολογίες.
Τώρα όμως Σιωπή.
Το διαρκές Πένθος για την κοινωνική μας εξαθλίωση και το κρατικό ράπισμα στην αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση του καθενός, δεν αφήνουν περιθώρια για άλλα πένθη ή γιορτές. Φοβισμένοι και ματαιωμένοι, δειλοί στον να διεκδικήσουμε την αξιοπρέπειά μας, μένουμε σιωπηλοί θεατές , τ ε χ ν ι έ ν τ ω ς ενοχικοί απέναντι στον ίδιο τον εαυτό μας πρωτίστως,σε μια ενστικτώδη αντίδραση να περισώσουμε ότι έχει απομείνει από το γυμνό,ανυπεράσπιστο πυρήνα της ατομικής μας υπόστασης.
Και Σιωπούμε.
Υποταγμένοι.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
8 comments:
"... το κρατικό ράπισμα στην αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση του καθενός..."
Αυτή η φράση τα λέει όλα. Ακριβώς αυτό συμβαίνει και γι' αυτό θάναι απροσμέτρητο το κόστος όσων διαπράττει η Κυβέρνηση. Δεν αποκαθίστανται εύκολα αυτά τα πολύτιμα αγαθά κι όσο δεν αποκαθίστανται, δεν θα μπορεί να πάει η χώρα μπροστά!
Και σιωπούμε. Υποταγμένοι. Και περιμένουμε. Τι;
Ή μήπως δεν περιμένουμε τίποτα; Ούτε καν;
η χωρα ζει την απολυτη εξαθλιωση σε ηθικο επιπεδο
μην περιμενεις να γινουν αφιερωματα γιαυτες τις απιστευτες προσωπικοτητες
αν εφευγε ποντος απο το καλσον της μενεγακη ομως? πρωτη ειδηδη
Asteroid,
Αγαθά πολύτιμα για την κυβέρνηση,είναι οι ευλογίες του δυσώδους ΔΝΤ.
Τα υπόλοιπα,περί κοινωνικών διαμορφώσεων,προτύπων,αξιοπρέπειας,ανθρώπινης πολιτικής διαχείρισης,κλπ,κλπ,είναι μικροαστικός πασατέμπος,ασύντονος με το american way of life του Γιωργάκη και της ανεκδιήγητης παρεούλας του...
Λατρεμένη μας,
Περιμένουμε παραιτημένοι από την ανθρώπινη ματιά μας στον κόσμο,
τον επόμενο πελάτη που θα μας πασάρει η μαντάμ-Παρί, στη δυσώνυμη κάμαρη-κοινωνία μας...
Άσωτε,
"Πόντος από το καλσόν της Μενεγάκη"
Αυτό νομίζω,τα λέει όλα,μα όλα ,για το πόσο αφεθήκαμε να μας πάνε εκεί που αυτοί καλά ξέρουν να θολώνουν συνειδήσεις και αξίες...
Yποταγμένοι όλοι μας γιατί είνα αργά τώρα.
Η ηθική χρεοκοπία είναι στο DNA μας τώρα.
Χρόνια πολλά με δύναμη !
Όσο κι αν κοιτώ γύρω μου και βλέπω κόσμο να καμαρώνει(!) για την ηθική του έκπτωση,εξακολουθώ να πιστεύω ότι κάποια στιγμή θα συνέλθουμε ως κοινωνία,φίλτατε Habilis.
Το πως και το με ποιό τρόπο,είναι μια άλλη μεγάλη κουβέντα...
Χρόνια πολλά και σε σένα αγαπητέ που ομορφαίνεις τις οθόνες μας με τη θεματολογία σου!
Post a Comment