Wednesday, April 13, 2011

Φοβίες.







Η ανησυχία μας έγινε φόβος.




Για έναν Πρωθυπουργό που δεν μιλά σωστά ελληνικά και δεν ξέρω σε τι γλώσσα σκέφτεται.



Για μια εξωτερική πολιτική που διατρέχει το φάσμα μεταξύ ανυπαρξίας και εύκολης συγκατάβασης σε αποφάσεις άλλων.



Για έναν παχύσαρκο και βλοσυρό, που για όλα τα δεινά της χώρας φταίνε οι πολίτες του και οι Αριστεροί.



Για ένα βλαχαδερό με όψη τυροκόμου, που έχει την έπαρση ότι μπορεί να διατυπώνει πολιτικές απόψεις και επιλογές.



Για την απροκάλυπτη διαπλοκή. Τρώνε μαζί (κυριολεκτικά και μεταφορικά),διατυπώνουν από τα κανάλια και τις εφημερίδες τους τις ίδιες απόψεις, δίνοντας χείρα βοηθείας ο ένας στο άλλο και δεν ιδρώνει κανενός το αυτί του.(το κοκκίνισμα ντροπής έχει απολεσθεί από χρόνια...)



Για το λαβύρινθο των νομικών διαδικασιών, όπου ευκόλως παγιδεύεται ο κάθε αδύναμος και αδαής και το ίδιο ευκόλως, ξεγλιστράει με παραγραφές και αδυναμίες συντάξεως τελικών πορισμάτων το κάθε λαμόγιο.



Για το θράσος του δικομματισμού.


Τόσα χρόνια φώναζε η Αριστερά και όλοι σφύριζαν αδιάφορα. Τώρα τον τρώμε κατάμουτρα με επιμερισμό πολιτικών ευθυνών, μοιράσμα σκανδάλων και με παιδαριώδεις εκατέρωθεν διατυπώσεις του στιλ "εμείς δεν φάγαμε τόσα,εσείς φάγατε περισσότερα" και όλοι μένουμε άφωνοι(αλλά και απαθείς) μπροστά την ηθική διάσταση του πολιτικού σκανδάλου.




Για τη σηπτική κοινωνία μας.


Χιλιάδες, πολλές εκατοντάδες χιλιάδες οι φτωχοί, οι άνεργοι, οι απελπισμένοι, οι πεινασμένοι, οι καταθλιπτικοί, οι ζητιάνοι, οι "ένοχοι" μιας περίεργης και όχι πάντα πιστευτής από την κοινή λογική παραβατικότητας γύρω μας, τώρα που η "ελεύθερη" και δυτικότροπα "δημοκρατική" κοινωνία μάς έδειξε τα δόντια, τις προθέσεις της και το άγαρμπο, σκληρό, κατασταλτικό της πρόσωπο.


Κι εμείς εκεί, αδιάφοροι και ανάλγητοι, να τελούμε το τελετουργικό μας μεταφυσικό καθήκον στην εκκλησία, προσευχώμενοι κατατονικώς για ατομικές και ατομιστικές διασώσεις.


Να διασκεδάζουμε ακόμη και όσο αντέχει η τσέπη μας στους φαιδρούς τόπους συναγελασμού και σύμφωνα πάντα με τις πλέον πρόσφατες προσταγές του lifestyle.


Να αποβλακωνόμαστε ακόμη πιο πολύ,ακόμη πιο βαθιά από χορούς, μαγειρικές, κουτσομπολιά, πουτάνες, φαιδρές λούγκρες , αμερικλάνικες σειρές και ταινίες, τούρκικα χαζολογήματα, νέα αστέρια του πενταγράμμου με "φωνή μουνί-αλλά από μουνί φωνάρα", με σιλικονάτες και μποτοξαρισμένες "ειδήσεις", με δηλητηριασμένες δημοσιογραφικές αναλύσεις, με λαϊκίστικες διαφημίσεις για μια ζωή καλύτερη.


Τυμπανιαίοι από καιρό, να έχουμε εθιστεί στην κοινωνική μας σαπίλα και να αδυνατούμε να το πάρουμε μυρωδιά.




Και τέλος, για τα "λατρεμένα" μας φρικαλέα παπαδαριά, που αφηνιασμένα, με μάτι όρτσα και γλώσσα ανήκουστη,μιλάνε και έχουν άποψη για οικονομικά, offshores, εξωτερικές πολιτικές, ταυτότητες και πάει λέγοντας, με τρόπο διαμετρικά αντίθετο από αυτό που πρεσβεύουν-υποτίθεται-: τον Ευαγγελικό Λόγο της Αγάπης,της πενίας, της ανοχής, της αλληλεγγύης, της βοήθειας, της σεμνότητας, της ταπεινοφροσύνης, της παρρησίας, της υποστήριξης των κατατρεγμένων και της συγχώρεσης.





4 comments:

habilis said...

Ο ασθενής είναι βαριά άρρωστος , τι βαριά άρρωστος λέω ,
σάπισε και είναι για θάψιμο συμπούπουλο και μαζί με εμάς όλους .
Η διαφθορά έχει μπει στο DNA πολιτών και πολιτικών και ο ιθαγενής ξύνει την κεφάλα του για το αν η κότα του χοντρού γέννησε το φαγοπότι ή το αυγό γέννησε την κότα.
Οσο βλέπουν οι πολιτικοί την ηθική χρεοκοπία το ίδιο την βλέπουν και οι πολίτες.
Δεν μας έμεινε τίποτα σε αυτές τις ημέρες . Το κόμμα εξουσίας παλεύει για την τωρινή και αυριανή εξουσία του , το κόμμα της αξιοματικής αντιπολίτευσης γιαλίζει τα λουστρίνια του για την ολική επαναφορά .
Η αριστερά , μας τα έκλεψε όλα μιας και άφησε μεγαλοπρεπώς την παραγωγή πολιτικών ιδεών στο πόπολο και στην πράξη πέφτει σαν κοράκι να ξεκοκαλίσει ότι απομείνει από τον καπιταλιστικό οδοστροτήρα.

ΠΑΥΛΟΣ said...

Τυμπανιαίοι από καιρό, να έχουμε εθιστεί στην κοινωνική μας σαπίλα και να αδυνατούμε να το πάρουμε μυρωδιά.

Τα είπες όλα εδώ!

7Demons said...

Habilis,

Πολύ σωστή η τοποθέτησή σου.Να διαφωνήσω όμως λίγο στο περί Αριστεράς.
Σίγουρα η Αριστερά αγκυλωμένη σε ένα λόγο με καλές και τίμιες προθέσεις, αλλά ξεπερασμένο από καιρό σε μορφολογία και σε λεξιλόγιο,αδυνατεί να ξυπνήσει ώτα πολιτών, νανουρισμένα από καιρό με "γλυκόλογα" περί ευτυχίας στον καπιταλισμό και στον καταναλωτισμό.Αδυνατεί να συγκινήσει "ψαρωμένους" και εθισμένους ανθρώπους στον ατομικισμό που έχουν διάγράψει από την κοινωνική τους παρέμβαση και πρακτική, έννοιες όπως η συλλογικότητα ευθυνών και υποχρεώσεων,η αλληλεγγύη και η προτεραιότητα στο κοινωνικό "εμείς".
Από την άλλη πλευρά όμως,ας μην παραβλέπουμε την ατομική ευθύνη ενός εκάστου όπως γράφω και παραπάνω.
Άλλος πολύ και άλλος λιγότερο,αφεθήκαμε να μας χαϊδέψουν το "εγώ" μας πολλές σειρήνες περί ατομικής ανωτερότητας τάχα,καταναλωτικής υπερμανίας,εύκολου πλουτισμού και διαρκούς,υλιστικής ευδαιμονίας...
Που λοιπόν να μπορέσουν αν ακουμπίσουν τα αυτιά μας,προειδοποιήσεις και σήματα κινδύνου για την κοινωνική μας παρεκτροπή...Κι ας τα φώναζε η Αριστερά με το λάθος τρόπο της.


Καλό Πάσχα και Καλή Ανάσταση να έχεις φίλε μου!

7Demons said...

Παύλο,


Σε ευχαριστώ,αλλά είναι μια σκληρή διατύπωση.Αφού την έγραψα,εξακολουθεί να με τρομάζει...

Εύχομαι και σε σένα από καρδίας,καλό Πάσχα και καλή Ανάσταση!