Λόγια ελευθέρας βοσκής.

Καπνίζω πολύ. Υπερβολικά πολύ. Είναι στιγμές που ενώ έχω μπουχτίσει, συνεχίζω ακάθεκτος.

Αυτή η πουτάνα και πολυεπίπεδη κρίση με έχει ρίξει απίστευτα-είμαι στα όρια της κατάθλιψης εδώ και καιρό. Παραδόξως, επιπλέω ακόμη μέσα στη λίμνη με τα σκατά.

Δεν μπορώ να θυμηθώ από πότε τα Χριστούγεννα και το συνολικό υπερκαταναλωτικό και ευπρεπισμένο κοινωνικά πνεύμα(κουραμπιέδες, μαζώξεις σε σπίτια, χάχανα και αρλούμπες, εμετικά τραγουδάκια και κατατονικές μουσικούλες, δώρα του σκασμού, οικογενειακά τραπέζια με παραγεμισμένες, ατυχείς, γαλοπούλες ρούχα, ρούχα και άλλα ρούχα, ρεβεγιόν σε σικάτα εστιατόρια και λοιπά κουλά) μου τη δίνουν στα νεύρα σε σημείο παροξυσμού. Θυμάμαι πέρσι να ρεβεγιονάρω σε υπερσικάτο μπαρ-εστιατόριο με το ζόρι. Ήθελα να τους πλακώσω όλους στα χαστούκια μέσα στη χυδαία ευδαιμονία τους, ενώ παραδίπλα κάποια τζάνκια θα σούταραν την τελευταία τους δόση σε παραπήγματα και οι άστεγοι θα προσπαθούσαν να μην παγώσουν στα πεζοδρόμια.(φυσικά, ως δειλός, το μόνο που έκανα, ήταν να προσποιούμαι χαρά κι εγώ και τίποτα άλλο...)

Πείτε με και προληπτικό, αλλά δεν βλέπω την ώρα να φύγει το 2013.

Το πρωί ταξιδεύω για βόρεια Ελλάδα. Δεν έχω κέφι, δεν θα είμαι με την καλύτερη δυνατή παρέα(για την ακρίβεια η μόνη παρέα που θέλω, είναι ο μικροπρεπής εαυτός μου και κανένας άλλος).Μπορεί και να περάσω καλά, θα δείξει.

Με εκνευρίζουν πολύ οι άνθρωποι που έχουν βεβαιότητες-περισσότερο και από τα δίποδα που το μόνο που ξέρουν είναι μάμ, γαμήσι, κακά και νάνι. Ιδεοψυχαναγκαστικά σχεδόν, αλλά σίγουρα με συνέπεια, για τους άθεους είμαι χριστιανός, για τους χριστιανούς αγνωστικιστής, για τους φασίστες κομμουνιστής και για τους κομμουνιστές βολεμένος αστούλης.Για τους βαρβάτους είμαι αδερφή, για τις αδερφές είμαι μαλακισμένος straight, για τις γυναίκες είμαι μυστήριο και για τα μυστήρια, εύκολη λύση.

Βαριέμαι, πάω για ύπνο.

Καλά ψώνια.