Ομίχλη. Πυκνή και όμορφη, μέσα σε πεδιάδα ενώ νυχτώνει. Κάπου πάνω από τη Φλώρινα, σχεδόν στα σύνορα.
Φώτα πορείας και φώτα ομίχλης. Καμία μουσική.
Δυο ταμπέλες : "Προσοχή. Διέλευση αρκούδων".
Περίεργη μυρωδιά για χιλιόμετρα. Κάτι ανάμεσα σε τζάκια και βουστάσια.
Νομίζω ότι οι Έλληνες στα σύνορα μιλούν ελληνικά με σλαβική προφορά.
Το απαραίτητο στρατόπεδο. Ναι, όλα μου θυμίζουν έργα του Αγγελόπουλου.
Λίγο πριν στα Bitola. Ο καπιταλισμός της πατρίδας έχει αξιοζήλευτη παρουσία στη γείτονα χώρα.
Μάλλον άσχημη πόλη, με όμορφες λεπτομέρειες.
Η επίσημη προπαγάνδα πανταχού παρούσα, με τόσο βλακώδη τρόπο που δεν πείθει ούτε ηλίθιο. Σιντριβάνια-άστρο της Βεργίνας, μπρούτζινο άγαλμα του Φιλίππου Β΄ στο κεντρικότερο σημείο, παντού κοκκινοκίτρινες σημαίες και δώσε του Μακεδονία και πάλι Μακεδονία.
Ένα μικρό γυφτάκι ζητιανεύει και το προσπερνώ. Ακόμη με πονά.
Φτήνια για μας, φτώχεια γι΄αυτούς.
Χιονόνερο και κρύο, πολύ κρύο. Γευστικότατη κουζίνα. Μπαράκια και καφετέριες που σε κάνουν να νομίζεις ότι ο χρόνος γύρισε στα ΄70ς.
Πίνουν νερό στη θέα και στο όνομα του Ευρώ-μάλλον δεν ξέρουν ότι ως σκληρό νόμισμα, πονάει και τσούζει πολύ.
Φάτσες σχεδόν ελληνικές-δηλ.άσχημες. Χριστιανοί ορθόδοξοι, ακόλουθοι του παλαιού ημερολογίου.
Βλακωδώς μία ώρα πίσω. Έτσι στις 5 παρά το απόγευμα ήταν ήδη σκοτάδι.
Παντού ταμπέλες στα ελληνικά για οδοντίατρους, κομμώσεις και πλυντήρια αυτοκινήτων.
Θέλω να πάω ξανά.
Thursday, December 26, 2013
Subscribe to:
Post Comments (Atom)

No comments:
Post a Comment